تا پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، فضای فکری حاکم بر حوزهها گونهای بود که به طلاب القا میشد دخالت در امور سیاسی، نهتنها وظیفه آنها نیست، بلکه امری ناپسند و حتی نشانههای بیسوادی است. در این نگاه، طلبهای که به سیاست میاندیشد، «بیسواد» تلقی میشد و طلبهای که خود را از سیاست کنار میکشید، «باسواد» و «ملا» به شمار میآمد. نتیجه چنین تفکری، تقلیل نقش طلبه به رفت و آمدی محدود میان خانه و مسجد بود. بدون حضور در متن جامعه و بیتأثیر در سرنوشت امت.
اما با ظهور امام خمینی (رحمت الله علیه)، این قرائت نادرست به چالش کشیده شد. تبیین اسلام ناب، روشنگری قوی و نگاه جامع ایشان به دین، پرده از حقیقت وظیفهی طلاب برداشت. طلاب دریافتند که رسالت آنها صرفاً محدود به مناسک دینی نیست، بلکه مسئولیتی اجتماعی و سیاسی نیز بر دوش دارند. این کتاب، با تکیه بر بیانات امامین انقلاب، نسبت حقیقی میان دین و سیاست را تبیین میکند و بهروشنی نشان میدهد که طلبه امروز چه موضع و دیدگاهی باید در قبال سیاست داشته باشد.
در این اثر، سه بیان محوری گردآوری شده است که مطالعه آنها این حقیقت را در بردارد: امروز، عصر حضور و تأثیرگذاری طلاب است. عصری است که در آن، طلبه نمیتواند نسبت به سیاست بیتفاوت باشد و وظیفه دارد در این عرصه نقشآفرینی کند.
