اسلام، تنها با بیان نظریات و تولید مفاهیم دینی به کمال نمیرسد؛ بلکه با اقامه، تحقق و رساندن پیام الهی در جامعه کامل میشود. پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) رسالت خویش را نه صرفاً با دریافت وحی، بلکه با تبلیغ و ابلاغ آن به انسانها به سرانجام رساند. اگر پیام دین به مردم نمیرسید، رسالت نیز ناتمام میماند.
«العلماء ورثة الأنبیاء»، طلاب علوم دینی و علما وارثان راه پیامبراناند و باید همچون آنان، تبلیغ دین را محور اصلی مسئولیت خویش بدانند. تولید علم دینی، آنگاه معنا مییابد که به دست مخاطب برسد و زندگی انسانها را دستخوش تغییر کند و آنها را هدایت کند. علمی که در کتابها بماند و به جامعه منتقل نشود، رسالت طلبگی و وراثت انبیا را محقق نکرده است، از همین رو، تبلیغ همواره یکی از ارکان اساسی در سیره علمای شیعه بوده است.
تبلیغ دین، تنها با سخن گفتن محقق نمیشود. مبلغ باید علاوه بر زبان، با رفتار و عمل خود ایمان، اخلاص و صداقت را به مخاطب نشان دهد. آنجا که زبان و عمل در کنار یکدیگر قرار میگیرند، تبلیغ اثری ژرف خواهد گذاشت و میتواند دلها را متحول کند.
تبلیغ، یک فن و مهارت است؛ فنی که نیازمند آموزش، تمرین و بهروز شدن مستمر است. مبلغ دینی باید ابزارهای تبلیغ را بشناسد و متناسب با زمانه از آنها بهره ببرد. هرچند منبر جایگاهی بیبدیل در تبلیغ دارد، اما تبلیغ دینی محدود به منبر نیست و عرصههای متنوعی برای رساندن پیام دین در اختیار طلاب قرار دارد.
این کتاب با تکیه بر بیانات امامین انقلاب، جایگاه تبلیغ در وظایف طلاب را تبیین میکند. این اثر نشان میدهد که تبلیغ اثرگذار به چه لوازمی نیاز دارد و انواع شیوههای تبلیغ دینی از نگاه رهبران انقلاب اسلامی چگونه تعریف میشود. مطالعه این کتاب، نقشه راهی روشن برای طلابی است که میخواهند رسالت تبلیغی خود را آگاهانه، عمیق و مؤثر به انجام رسانند.
